Het omgevingsplan en afwegingsruimte

Animatie over het omgevingsplan en de manier waarop overheden onder de Omgevingswet eigen afwegingen kunnen maken bij het stellen van normen.

Het omgevingsplan en afwegingsruimte

Alle regels over onze leefomgeving komen samen in één heldere wet: de Omgevingswet.
De wet is gericht op duidelijkere regels, ruimte geven aan nieuwe initiatieven en
lokaal maatwerk mogelijk maken.

In de omgevingsvisie zegt de gemeente hoe zij het leefgebied
wil ontwikkelen en beschermen, deze keuzes werkt zij uit in haar
omgevingsplan.

De gemeente kent per gebied functies toe. Wonen, recreatie of bedrijvigheid
bijvoorbeeld.

In haar omgevingsplan hoeft de gemeente niet specifiek te bepalen wat er
in elk gebied komt. Ze kan voor een ontwikkelingsgebied kiezen voor een
meer globale beschrijving met randvoorwaarden. Zo ontstaat ruimte voor
nieuwe initiatieven.

Initiatiefnemers dienen dan binnen die mogelijkheden en de functie van een
gebied hun plan in. Dat noemen we uitnodigingsplanologie.

Ook waar het gaat om regels stellen heeft de gemeente meer ruimte voor
het maken van eigen afwegingen. Per functie van een gebied kijkt de
gemeente welke normen zij wil toepassen, voor bijvoorbeeld geluid, geur of
trillingen.

Voor sommige aspecten zijn er standaardnormen, maar de gemeente
kan ook hoger of lager gaan zitten, binnen een bandbreedte. Dit wordt
afwegingsruimte genoemd.

Stel, de gemeente wil bedrijven stimuleren zich te vestigen op een
bedrijventerrein. Dan kan zij daar bijvoorbeeld meer geluid en trillingen
toestaan dan de standaardnorm.

Wil de gemeente de natuur rond een woongebied bevorderen? Dan stelt ze
juist strengere normen.
Kortom, het Omgevingsplan maakt overheden, burgers en initiatiefnemers
duidelijk welke ontwikkelingen en intiatieven mogelijk zijn binnen een
gebied. Zo komen zij samen tot de gewenste leefomgeving!

Kijk voor meer informatie op www.omgevingswetportaal.nl.